ONZE VISIE IS JOUW MEERWAARDE! 

Het idee om een boek te schrijven over wat we, ondergetekende en de collega's van dat moment, allemaal al hebben meegemaakt als schadebehandelaars bestaat al meer dan 20 jaar, en na ieder nieuw dieptepunt namen we ons opnieuw voor om het écht te doen.

Echter, als de emotie van de laatste gebeurtenis weer wat gezakt was, die van daarvoor nog een keer aangehaald en we uitgehuild en uitgelachen waren dan verdween de motivatie om het daadwerkelijk te doen weer naar de achtergrond.

Ook het kampvuur waar we elkaar jaarlijks onze bizarste schadeverhalen zouden vertellen werd nooit aangestoken.

Dat neemt niet weg dat ondergetekende het allemaal langs hebben zien komen. Vervalste nota's, inclusief vergeten weg te halen gulden teken, de zogenaamd gestolen tv die men vergeten was op zolder te zetten voor het bezoek van de expert, de man die de uren die hij voor zijn vrouw had gezorgd, nadat ze op vakantie in de douche was uitgegleden, wilde claimen op de reisverzekering en foto's van het gestolen goed na de schadedatum.

Ik heb meningsverschillen over wat opzet en roekeloos is uitgevochten en ben van mening gebleven dat het met een priem uitbikken, in plaats van conform de instructie in de gebruiksaanwijzing ontdooien, van je vriezer geen plotselinge en onvoorziene schadeveroorzakende gebeurtenis is die een verzekeringsuitkering (voor de tweede keer) rechtvaardigt. Net als dit ook niet het geval is bij een moedwillig door een puber in elkaar getrapte fiets of door een groep jongeren vernielde bouwkeet inclusief reeds opgelegde HALT maatregel. 

Moeten regels dan altijd strict worden nageleefd? Zeker niet, want we hebben gelukkig te maken met mensen en daar zit precies de wat mijn vak zo mooi maakt. Een schadebehandelaar heeft een verantwoordelijkheid die naar mijn mening wel eens onderschat wordt. De beslissing die hij of zij maakt heeft namelijk invloed op de mens achter het dossier en kan aanzienlijk zijn. Denk bijvoorbeeld aan het onterecht afwijzen of toekennen van een behoorlijk schadebedrag. In de praktijk gebeurde dit meestal door een gebrek aan kennis bij de schadebehandelaar en automatische afwikkeling alsook zogenaamde kunstmatige intelligentie  (waar gelukkig niets intelligents aan is) gaat dit niet oplossen. 

Begrijp me niet verkeerd, ik verlang echt niet terug naar de archiefkast met het papieren dossier en ik ben volledig op de hoogte van wat er kan maar menselijke eigenschappen toedichten aan een ding kan niet goed aflopen en doen we bij ons dan ook niet. Het kan soms misschien in bepaalde situaties sneller zijn maar onder aan de streep nooit beter. Dit is iets waar sommigen misschien later pas achter komen maar als het aan mij ligt gaan we er meteen en in het hier en nu verstandig mee om met de focus op het behouden van het menselijke aspect, zeker waar het de regie betreft. 

Wat maakt iemand een goede schadebehandelaar?

Wij menen dat hij of zij een energieke persoonlijkheid met oog voor detail en de mens achter het dossier moet zijn die in staat is om vrijwel direct de gevolgen van een beslissing over een langere
termijn te overzien. Een goede schadebehandelaar heeft geen hulp van een zogenaamde digitale assistent nodig om een zeer goede en vaktechnisch inhoudelijk correcte brief te schrijven. Hij of zij is niet bang om ad hoc beslissingen te nemen als de situatie hierom vraagt, is bereid om te leren van wat niet goed ging en kan op ieder gewenst moment uitleggen waarom iets is gedaan of besloten. 
Ze zijn zeer digitaal vaardig, makkelijk aan te spreken en communicatief zeer vaardig.  Ook zetten ze hun ervaring graag in om anderen beter te maken.....zonder zelf stil te staan.

Het is niet voor niets dat je als bedrijf bij schade het verschil kunt maken voor je klant. Hoeveel tijd en energie je daar in steekt is echter afhankelijk van veel verschillende factoren. Bedachtzaam en uitgebreid als het moet en